Test: Volkswagen T-Roc [autotest + foto’s]

0
9

Review Volkswagen T-Roc Style 1.0 TSI 115 pk

17 mei 2018

Tekst en foto’s: Elco van der Meer

Highlights

  • Compacte cross-over

  • Tussen twee segmenten

  • Vanaf 26.550 euro

In het grotere SUV-segment is VW al goed vertegenwoordigd, de compactere modellen lieten relatief lang op zich wachten. Nu is de eerder opgedane kennis doorgesijpeld naar beneden, waar de T-Roc zijn opwachting maakt. Een hippe type-aanduiding trouwens, die bij mij beelden oproept van een indrukwekkende dinosaurus. Gezien zijn maten een baby, maar ook dinobaby’s worden groot.

Touareg, Tiguan, T-Roc en straks T-Cross: ’t is duidelijk met welke letter Volkswagen de SUV-achtige modellen aanduidt. Wat positionering betreft is de T-Roc een bijzondere auto, die bij Volkswagen tussen de Polo en Golf in zit. Wel is hij groter (en duurder) dan veel andere SUV’s uit het B-segment zoals de Renault Captur, Peugeot 2008 en Seat Arona. Op zijn beurt is hij compacter (en goedkoper) dan de Skoda Karoq, Seat Ateca of Opel Grandland X. Tussen tafellaken en servet, dus.

Bekijken

De T-Roc is overduidelijk een Volkswagen waarbij de ontwerpers aanzienlijk meer vrijheid hebben genoten. Of het nu door de brede grille met geïntegreerde koplampen, de opvallende dagrijverlichting of juist de brede chroomstrip boven de portieren komt? Of zou het de aflopende achterkant zijn die het hem doet? Ik kan er de vinger niet op leggen, maar het geheel oogt strak en fris. Een auto die je koopt omdat het ontwerp je bevalt.

Het interieur is iets typischer Volkswagen, dankzij de gebruikelijke componenten. De eigenheid komt door de grote sierstrip over de hele breedte van het dashboard. Wat opvalt is dat alles, van de toplaag van het dashboard tot en met de deurpanelen, is gebouwd met hard kunststof dat nét iets te sterk glimt. Op dit gebied doet de – veel voordeligere – Polo het een stuk beter. Laat er geen misverstand over bestaan, het zit allemaal strak in elkaar en er rammelt of kraakt niets, maar de gebruikte materialen doen het ontwerp geen eer aan.

Zitten

De instap in de T-Roc is bescheiden hoger dan bij een normale hatchback en als je eenmaal zit zou je in elke Volkswagen kunnen zitten. Fijne, goed ondersteunende stoelen met uitgebreide verstelmogelijkheden zijn voorin jouw deel. Ook het stuur laat zich uitgebreid verstellen: hier zit je gewoon goed.

Achterin is dat niet anders, daar zullen de meesten prima zitten. Het verbaast vast niet dat de zitruimte midden houdt tussen die in een Polo en een Golf. Toereikend dus, niet riant. De kofferbak is dat wel, want met 445 liter is ‘ie 65 liter groter dan in de Golf. Om die ruimte te benutten moet je de koffervloer in de laagste stand zetten, waardoor een hoge tildrempel ontstaat.

Heb je minder ruimte nodig, dan kun je de tildrempel verlagen. Met de vloer in die stand ontstaat ook een vlakke laadvloer (1.290 liter) als je de achterbank omklapt. Optioneel (Stoelpakket, 197 euro) kan ook de passagiersstoel volledig worden omgeklapt. Handig, als je bijvoorbeeld een sjoelbak – waargebeurd – moet vervoeren.

Bedienen

Verbaast het jou nog dat de T-Roc zich precies zo laat bedienen als een nieuwe Polo of Golf? Vast niet, het is een waarheid als een koe. Via het centrale aanraakscherm bedien je nagenoeg alles, tot en met de helderheid van de tellerverlichting. Dat is soms even zoeken, maar wanneer je de koek eenmaal gesneden hebt is het gesneden koek.

Rijden

De T-Roc mag misschien een cross-over zijn, in het rijgedrag merk je daar niets van. De extra hoogte werkt niet in zijn nadeel en door de uitgekiende onderstelafstemming rijdt hij als een normale hatchback. Wel zijn de veerwegen iets langer dan gemiddeld, wat net dat beetje meer comfort geeft bij het afrijden van verkeersdrempels. Korte oneffenheden zijn minder favoriet, zelfs met de niet overbemeten 17 inch wielen dribbelt de T-Roc daar af en toe op.

Het maximale rijcomfort van de T-Roc komt tot uiting op langere ritten. Op auto- en snelwegen is de cross-over aangenaam stil en is er veel rust in de koets. De aanwezige rijhulpsystemen, waaronder een actieve spoorassistent en dodehoekdetectie, doen hun werk naar behoren en zorgen voor een ontspannen rit waarbij je automatisch op je rijstrook blijft. Mocht je niet van deze bemoeienis houden, dan kun je de de spoorassistent uitschakelen óf alleen laten ingrijpen als het mis dreigt te gaan.

Deze T-Roc heeft een driecilinder, maar daar merk je in de praktijk weinig van.

De testauto is voorzien van een 115 pk sterke 1.0 TSI-motor. Een driecilinder, maar daar merk je in de praktijk weinig van. De motor loopt trillingsvrij en ook lager in toeren merk je niet op dat er een cilinder minder aan het werk is. Bij doortrekken in de toeren hoor je hem op de achtergrond werken, maar nooit in storende mate. Op constante snelheid is de motor stil, en ook van de 3.000 tpm bij 130 km/u in de zesde versnelling hoor je nagenoeg niets.

Net als praktisch elke Volkswagen rijdt de T-Roc vooral heel gemakkelijk. Doordat de auto zelf wat gas bijgeeft als je de koppeling laat opkomen slaat hij niet snel af, de versnellingsbak schakelt soepel en ook remmen en sturen gaat precies zoals je het van een VW verwacht. Licht en gemakkelijk, met net voldoende gevoel en zekerheid om ook een vlottere rijstijl te faciliteren. Met een net iets bovengemiddeld vlotte rijstijl rijd ik zonder moeite 1 op 16, veel gebruikers zullen in de praktijk waarden rond de 1 op 17 zien.

Betalen

De T-Roc is, zoals ik al eerder vermeldde, een buitenbeentje. Hij nestelt zich comfortabel tussen twee marktsegmenten en dat geldt ook voor de prijs. Hij is er vanaf 26.550 euro. De geteste motor is tevens de instapmotor, de uitvoering het tweede niveau ‘Style’ met een aantal optiepakketten. De auto die je ziet kost hierdoor 35.126 euro.

Als je een automaat wil moet je doorsparen voor de 3.500 euro duurdere 1.5 TSI met 150 pk. Het topmodel heeft zelfs 190 pk aan boord, maar dan spreken we wel over een vanafprijs van 38.190 euro. Opvallend genoeg is dieselen met de T-Roc vooralsnog niet mogelijk. Dat de leaseprijzen hetzelfde beeld vertonen als de aanschafprijs zal niemand verbazen – al schurkt de T-Roc hierbij meer aan tegen het B-segment dan tegen het C-segment.

Conclusie

De Volkswagen T-Roc valt, zowel qua afmetingen als qua prijs, precies tussen een aantal segmenten. Een slimme keuze, want dat beperkt het aantal concurrenten aanzienlijk. Kijk je naar de interieurafwerking, dan kan Volkswagens compacte cross-over zich meten met de lagere kant van het segment. Kijk je naar de ruimte en het rijgedrag, dan laat de T-Roc zich van zijn beste kant zien.

Dat het interieur niet helemaal op niveau meespeelt zullen de meeste geïnteresseerden hem waarschijnlijk vergeven. Het zijn de slimme marktpositionering, de geslaagde looks en het gezeglijke, volwassen karakter die mijn oordeel over de T-Roc gunstig doen uitslaan. Volkswagen hoeft zich vast geen zorgen te maken – deze dinobaby wordt wel groot.