Test: Jeep Cherokee 2019

0
29

Review Jeep Cherokee 2.2 diesel AWD Limited

11 oktober 2018

Tekst en foto’s: Bob Kroese

Highlights

  • opvallende facelift

  • grotere kofferbak

  • vernieuwde dieselmotor

Sinds 1974 maakt de Cherokee deel uit het van Jeep-assortiment. De auto kende vele gedaantes: vierkant, rond, bonkig, gestroomlijnd. De huidige generatie is vooral dat laatste, met zijn geknepen koplampen. Die maken nu plaats voor grotere exemplaren, waarmee de Cherokee weer een wat stoerdere uitstraling krijgt. Stiller, schoner, moderner en veiliger zijn andere kwalificaties die het merk toedicht aan het vernieuwde model. Klinkt goed, toch? Op het Italiaanse eiland Sicilië ga ik on- én offroad met de nieuwste editie.

Ken je de eerste generatie van de Cherokee nog? Die stoere, onverzettelijke auto met zijn enorme chromen grille is inmiddels een geliefde klassieker. Als je daar de Cherokee anno nu naast zet dan zie je dat er heel veel is veranderd. Er zijn ook dingen gebleven. Veel chroom bijvoorbeeld, maar ook de stoere naam én de terreinkwaliteiten. Maar de tijden zijn veranderd, zeker voor de Cherokee. Een SUV is er nu vooral voor óp de weg.

Bekijken

Die opvallende neus van de uitgaande editie, met de bijzondere, tweedelige koplampen, kun je typeren als smaakgevoelig. Of gewaagd, opvallend, onderscheidend… Hoe dan ook, bij Jeep vonden ze dat het allemaal wel iets minder exotisch kan en daarom heeft de vernieuwde Cherokee normale koplampen, waarin de led-dagrijverlichting is geïntegreerd. Aan de achterkant zijn er nieuwe lichtunits en de kentekenplaat is van de bumper naar de achterklep verhuisd. De in kleur meegespoten beschermingsranden halen de uitstraling verder omhoog. De nieuwe neus is in het begin even wennen, maar als je de twee versies van de Cherokee naast elkaar zet dan overtuigt de nieuwste uitvoering met een modernere, chiquere uitstraling. Chic ja, geen stoere terreinwagen maar een stijlvolle SUV.

Chic is niet de term die opgaat voor het interieur, functioneel is een betere omschrijving. Grote knoppen en een eenvoudige vormgeving had de Cherokee al en daar verandert de toevoeging van wat nieuwe glimmers niks aan. De toplaag van het dashboard is gemaakt van zacht aanvoelende kunststof.

Zitten

De grote stoelen bieden een prettige zit, de instelling van stuur en stoel is voor lange mensen net voldoende. Achterin is er genoeg ruimte, daar is niets aan veranderd. De kofferbak is wél gewijzigd, door de bagageruimte slimmer vorm te geven heeft Jeep 70 liter extra ruimte gecreëerd. De nieuwe inhoud van 570 liter kan ik bestempelen als segmentconform.

Bedienen

Jeep monteert de nieuwste versie van het Uconnect-systeem in de vernieuwde Cherokee. De nieuwigheden zitten ‘m vooral in de extra functies, zoals ondersteuning van smartphone-integratie via Apple CarPlay en Android Auto. Het scherm is scherp, reageert snel op aanrakingen en toont erg veel informatie. Misschien iets té veel, want de lay-out is erg druk.

De Cherokee is verder opgewaardeerd met nieuwe rijhulpsystemen, waarvan de meeste standaard aanwezig zijn op alle uitvoeringen. Semi-autonoom rijden kan de SUV nog niet, maar automatisch inparkeren, binnen de lijnen blijven en automatisch afstand houden wel. Belangrijk: de nieuwe snufjes werken goed. Alleen de dodehoeksensor mag nog wel iets beter afgesteld worden, want na elke inhaalactie word ik getrakteerd op een geluidssignaal.

Rijden

De nieuwe 2.0 benzinemotor is niet beschikbaar tijdens de introductie op Sicilië, die wordt pas later toegevoegd aan het assortiment. Ik ga (dus) op pad met een dieselmotor, de 2.2 MultiJet met 195 pk vermogen en een prettige 450 Nm aan koppel. De motor is vernieuwd en voldoet nu aan de strengste emissie-eisen, maar is net als voorheen een beetje lawaaiig bij het optrekken. Op snelheid is de Cherokee juist lekker stil dankzij de verbeterde isolatie. Hierdoor worden rijgeluiden opvallend goed uit de cabine geweerd. Door de heuvelachtige testroute is het verbruik wel wat aan de hoge kant: 1 op 10,8.

Wíl ik eigenlijk wel offroad met deze glimmende SUV?

De software van de negentraps automaat is opnieuw ingeregeld en dat merk je. De automaat kiest de schakelmomenten beter, waardoor er meer rust in de aandrijflijn komt. Het schakelen gaat soepel en snel genoeg. Wel mag de techniek op sommige momenten nog iets alerter reageren. Wat erg fijn is: bij afdalingen blijft de versnellingsbak in een lagere versnelling staan, waardoor de auto op de motor afremt.

De Cherokee rijdt verder prima. Jeep heeft de vering en demping iets aangepast, oneffenheden worden nu iets minder hard doorgegeven. Het overhellen blijft in bochten gelukkig nog altijd keurig binnen de perken. De besturing is deels ingericht om op onverharde wegen comfort te bieden, maar daardoor mis je op verharde ondergronden wel een beetje ‘feeling’ met wat de voorwielen doen. Je kan niet alles hebben…

Het is tijd om de Jeep het terrein in te sturen. Even is er twijfel, want wíl ik eigenlijk wel offroad met deze glimmende SUV? Wat als er overhangende takken zijn, die krassen maken op de mooie, in kleur meegespoten ‘beschermings’-randen? Ik kijk nog eens naar het logo op het stuur en laat die gedachte snel weer varen. Ik rijd in een Jeep, verdorie! En ik ben op Sicilië, waar de mooiste uitzichten op afgelegen plekjes te vinden zijn. Verscholen tussen de landerijen liggen prachtige gravelpaden, waar de Cherokee kinderlijk eenvoudig overheen rijdt. De regen van de afgelopen nacht heeft diepe plassen achtergelaten, waarmee het offroad-gevoel compleet is. Oké, 80 procent van de route kan ik met een Ford Fiesta ook afleggen, maar het gemak waarmee de Cherokee de moeilijkste stukken slecht is indrukwekkend. En dan te bedenken dat dit nog maar een ‘eenvoudige’ Cherokee is, zonder allerlei geavanceerde terreinsnufjes.

Betalen

De prijzen van de vernieuwde Cherokee zijn nog niet bekend. De dieselversies hebben een relatief hoge CO2-uitstoot, dus dat zal zijn weerslag op de BPM-belasting en dus op de verkoopprijs hebben. De nieuwe benzinemotor is fors zuiniger en schoner dan de oude zescilinder, dus het is te verwachten dat de benzine-Cherokee (veel) bereikbaarder wordt.

Conclusie

De Cherokee is eigenlijk een Jeep voor mensen die geen Jeep nodig hebben. Dat zie je meteen al, deze auto straalt luxe uit. Ja, als je de juiste opties aankruist kun je van de Cherokee een onvervalste terreinwagen maken, maar dat is niet wat de meeste kopers doen. Het merk biedt deze mogelijkheden aan omdat een Jeep altijd de meest capabele terreinauto in zijn segment moet zijn. Maar alleen als jij dat wilt. Dat het aantal versies met alleen voorwielaandrijving is uitgebreid zegt eigenlijk al genoeg over hoe het merk de Cherokee positioneert: als een luxe SUV.

Ik stap uit. Het waterige ochtendzonnetje schijnt flauwtjes over de bijzondere vouwen in het plaatwerk. Ja, het blijft een bijzondere auto, die Cherokee. Excentriek, en eigenlijk ook best wel chic. Ik kijk nog even naar het hobbelige pad waar ik zojuist nog reed. De luxe SUV is vies geworden van het modderige uitstapje. De bruine spetters zou ik op elke Jeep als een meerwaarde zien, maar bij de Cherokee? Nee. Ik wil zo snel mogelijk naar de wasstraat. Want glimmend komt deze Jeep het meest tot zijn recht.